Ως θλάση ορίζουμε τη μερική ή ολική ρήξη των μυικών ινών ενός μυός.
Οι γαστροκνήμιοι μύες είναι οι:
- δικέφαλος γαστροκνήμιος μύς που είναι ο βασικότερος και ο πλέον ογκώδης
- υποκνημίδιος μυς, που αποτελεί το κατώτερο στρώμα
- ο μακρός πελματικός μυς.
Η έσω κεφαλή του γαστροκνημίου είναι η πιο ευαίσθητη σε ρήξεις (σχισίματα) είτε από υπερσύσπαση είτε από διάταση.
Η θλάση σε κάποιο γαστροκνήμιο μυ συνήθως συμβαίνει μετά από κάποια απότομη και εκρηκτική κίνηση όπως το σπιντ ή ένα μεγάλο άλμα, που μπορεί να παρουσιαστεί ρήξη μεγάλου ή μικρού αριθμού μυϊκών ινών.
Το κυριότερο σύμπτωμα της θλάσης γαστροκνημίου μυός είναι ο ξαφνικός πόνος ή αίσθημα τραβήγματος στο πίσω μέρος του ποδιού κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας.
Ανάλογα με τον βαθμό της θλάσης, το άτομο μπορεί να συνεχίσει τη δραστηριότητά του ή να χρειάζεται βοήθεια για να αποσυρθεί. Στη συνέχεια αναπτύσσεται οίδημα (πρήξιμο) στην περιοχή και περιορίζεται η κινητικότητα.
Όποτε φορτίζεται ο γαστροκνήμιος μυς (π.χ. τρέξιμο, περπάτημα, σήκωμα στις μύτες των ποδιών, σκάλες, κ.ά.), συνυπάρχει ευαισθησία και πόνος στις κινήσεις, ενώ αν αναπτυχθεί αιμάτωμα εμφανίζονται και μελανιές.